Waarom zo’n lijst?

Hier vindt je de adressen van verscheidene gevangenen. Personen die op grond van hun strijd tegen het huidige systeem opgesloten werden. Deze lijst is niet compleet. Je kunt op andere websites en in publicaties verder onderzoek doen. We willen hier een overzicht geven van mensen waarmee wij zelf in contact staan, of waarvan wij hun situatie al langere tijd volgen. Men moet er ook altijd rekening mee houden dat gevangenen vaak overgeplaatst worden. Daarom wordt deze lijst regelmatig geactualiseerd. Hier onder volgen een paar tips over hoe je het beste gevangenen schrijft (dit is vaak lastig voor veel mensen).

Brieven schrijven blijft een (maar zeker niet het enige) middel om de isolatie enigszins te verbreken. Deze grijpen wij aan!

Waarom schrijven wij naar gevangenen?

Het schrijven van brieven is een wapen tegen
… afscheiding, vereenzaming, stagnatie en isolatie
… de op vernietiging gerichte natuur van het gevangenissysteem
… de controle van levens door het gevangenisbewaarder

Voor gevangenen telt het ontvangen van brieven tot een van de weinige lichtpunten binnen het dagelijkse, grijze, voor zich uit leven, in de instelling. Achter muren, prikkeldraad, wachttorens en bewapende bewakers zijn er nauwelijks menselijke gevoelens maar vooral ondergeschiktheid en het dagelijkse gevecht om te overleven. Het schrijven is een mogelijkheid deze muren van passiviteit, kou en isolatie te doorbreken. Het zorgt voor afwisseling en het geeft de mogelijkheid eigen gedachten naar buiten te brengen.

Gevangenen zullen gebroken worden wanneer hun emotie, gevoel en menselijke nabijheid geweigerd wordt. Regelmatig contact met hen, hetzij door brieven, hetzij telefonisch of het meest persoonlijk, het brengen van een bezoek, is het enige middel deze zieke controle te doorbreken.

Gevangenissen zijn slechts het topje van de ijsberg van dit repressieve systeem dat van de onderdrukking en uitbuiting van de mensen leeft en deze tot uniforme, emotieloze wezens transformeren wil.

Velen die zich niet aan dit systeem en deze logica willen onderwerpen worden slachtoffers van repressie en onderdrukking. Zij belanden, met als laatste dwangmiddel hen te laten conformeren aan dit systeem, in de gevangenis. In onze strijd tegen dit systeem mogen wij gevangenissen en zij die daarbinnen wegteren, niet vergeten, en hun niet aan hun lot overlaten.

Hoe begin ik met schrijven?

Voor velen is het misschien vreemd om naar onbekende mensen te schrijven en over eigen belevenissen te vertellen. Ze weten niet wat ze schrijven moeten, en denken dat met wat zij op papier zetten zij misschien de mensen aan de andere kant van de muren deprimeren, of dat het hen misschien totaal niet interesseert. Om als het ware ‘het ijs te breken’ kan het beter zijn de eerste brief kort te houden en alleen de meest essentiële zaken te vermelden, zodat de gevangene niet gelijk overrompelt wordt.

Schrijf een paar woorden over jezelf en je motivatie om te schrijven. In het geval dat je het nodig acht, kun je erbij schrijven tot wel groep/organisatie je behoort, maar bedenk daarbij dat de brieven niet alleen maar door de gevangenen zelf gelezen worden. Zorg er dus ook voor dat je niets schrijft wat de gevangene in moeilijkheden kan brengen.

Elke Gevangenis heeft weer eigen regels voor het briefverkeer. Denk hierbij bijvoorbeeld aan beperkingen voor het aantal pagina’s e/o bijlagen. Informeer jezelf of het aantal brieven en postkaarten die gevangenen kunnen krijgen en sturen beperkt is en of het toegestaan is enveloppen en postzegels bij te voegen. Dit soort informatie vindt je meestal op de website van de desbetreffende gevangenis.

In het geval van gevangenen in voor-arrest worden met zeer hoge waarschijnlijkheid alle brieven door het O.M. gelezen. Bij veroordeelde is dit niet standaard. Maar bij opstandige gevangenen is het toch eerder de regel als de uitzondering, net zoals het ‘verdwijnen’ van brieven.

Het is aan te raden de pagina’s van je brief te nummeren om te voorkomen dat pagina’s verloren gaan. Daarnaast is het handig om er een actuele datum bij te zetten. Op deze manier kom je in ieder geval te weten welke brieven niet zijn afgeleverd en of brieven ter controle opgehouden zijn. Maak tevens een lijst van alle eventuele bijlagen, zoals postzegels, brochures, krantenknipsels e.d. (dit soort zaken verdwijnen soms erg gemakkelijk). Vergeet daarnaast ook nooit je verzendadres op de envelop te schrijven.

Brieven worden regelmatig door landelijke bewakings- en repressieorganen opgehouden, gelezen, vertraagd of zelfs helemaal niet doorgelaten. Een manier om het verdwijnen van post voor een groot deel te beperken is door het te versturen per aangetekende post. Op deze manier is in ieder geval na te trekken op welk deel van het traject de brief verdwenen is. Een 100% zekerheid voor het wel of niet aankomen van je brief heb je echter nooit.

Tot slot willen we nog vermelden dat er nog vele andere mogelijkheden zijn om solidariteit tegenover gevangenen te tonen en je afkeur tegen het gevangenissysteem te tonen.

Gebaseerd op een tekst van ABC-Berlijn